Autoritetet kongoleze thonë se rastet e dyshuara me Ebola kanë kaluar shifrën 900 në shpërthimin e vazhdueshëm në lindje të vendit.
Ministria e Komunikimit e Kongos, në një postim në X të dielën, tha se kishte 904 raste të dyshuara dhe 119 vdekje të dyshuara, shkruan The Guardian.
Autoritetet kishin njoftuar më parë më shumë se 700 raste të dyshuara të Ebolës dhe më shumë se 170 vdekje të dyshuara, kryesisht në provincën Ituri, ku është epiqendra e shpërthimit, transmeton Sinjali.
Organizata Botërore e Shëndetësisë ka thënë se shpërthimi tani përbën një rrezik “shumë të lartë” për Republikën Demokratike të Kongos, por rreziku i përhapjes së sëmundjes në nivel global mbetet i ulët.
Autoritetet shëndetësore në vend po përballen me sfida serioze ndërsa përpiqen të ndalojnë shpërthimin, i cili është shpallur një emergjencë globale shëndetësore.
Ka pasur sulme me zjarrvënie ndaj qendrave të trajtimit të Ebolës në lindje të vendit – dy qendra në dy qytete u goditën javën e kaluar, duke ekspozuar zemërimin në një rajon të përfshirë nga dhuna e lidhur me grupet e armatosura rebele, zhvendosja e një numri të madh njerëzish, dështimi i qeverisjes vendore dhe shkurtimet e ndihmës ndërkombëtare që ekspertët thonë se kanë zhveshur objektet shëndetësore në komunitetet vulnerabël.
Colin Thomas-Jensen, drejtor i ndikimit në Iniciativën Humanitare Aurora, tha se sulmet mund të pasqyrojnë “skepticizmin dhe zemërimin e integruar” të njerëzve në Kongon lindore për mënyrën se si është trajtuar rajoni, me vite të tëra dhune nga grupet rebele të lidhura me të huajt dhe një dështim të qeverisë së tyre dhe paqeruajtësve ndërkombëtarë për t’i mbrojtur ata.
Një burim tjetër zemërimi kanë qenë protokollet e rrepta rreth varrimit të viktimave të dyshuara të Ebolës, të cilat autoritetet po i marrin përsipër kudo që të munden për të parandaluar përhapjen e mëtejshme të sëmundjes gjatë varrimeve tradicionale – ku familjet përgatisin trupat dhe njerëzit mblidhen për një funeral.
Djegia e parë e një qendre të Ebolës në Rwampara ndodhi nga një grup të rinjsh që përpiqeshin të merrnin trupin e një miku, sipas dëshmitarëve dhe policisë. Dëshmitarët thanë se turma akuzoi grupin e ndihmës së huaj që vepronte atje se gënjente për Ebolën.
Autoritetet në Kongon verilindore kanë ndaluar përkujtimet mortore dhe grumbullimet e më shumë se 50 personave, dhe ushtarë dhe policë të armatosur po ruajnë disa varrime të kryera nga punonjësit e ndihmës.
Kongoja Lindore ka qenë për vite me radhë viktimë e sulmeve nga dhjetëra grupe të veçanta rebele dhe militante, disa prej të cilave me lidhje me vendet e huaja ose me grupin ekstremist të Shtetit Islamik.
Rebelët M23 të mbështetur nga Ruanda kontrollojnë pjesë të rajonit. Ndërsa qeveria kongoleze ende kontrollon kryesisht provincën verilindore të Iturit, e cila është qendra e shpërthimit të Ebolës, kontrolli i saj është i dobët. Forcat Demokratike Aleate, një grup islamist ugandas i lidhur me Shtetin Islamik, janë një nga grupet dominuese rebele atje dhe janë përgjegjëse për sulme të dhunshme kundër objektivave civile.
Përpara shpërthimit, Mjekët pa Kufij thanë në një vlerësim se pasiguria në Ituri ishte përkeqësuar kohët e fundit, duke bërë që mjekët dhe infermierët të largoheshin, duke lënë objekte shëndetësore të mbingarkuara dhe, në disa pjesë, “kushte katastrofike“.
Zyra humanitare e OKB-së thotë se pothuajse 1 milion njerëz janë zhvendosur nga shtëpitë e tyre për shkak të konfliktit në Ituri.
Kjo do të thotë që shpërthimi i Ebolës “po përhapet në komunitete që tashmë përballen me pasiguri, zhvendosje dhe sisteme të brishta të kujdesit shëndetësor”, tha Gabriela Arenas, një koordinatore rajonale në Federatën Ndërkombëtare të Shoqatave të Kryqit të Kuq dhe Gjysmëhënës së Kuqe.
Ekzistojnë shqetësime se sëmundja mund të përhapet në kampet e mëdha të zhvendosjeve pranë qytetit të Bunias, ku u raportuan rastet e para.
Ekspertët e shëndetësisë thonë se shkurtimet e ndihmës ndërkombëtare vitin e kaluar nga SHBA-të dhe vendet e tjera të pasura ishin shkatërruese për Kongon lindore për shkak të problemeve të saj të shumëfishta.
Shkurtimet “zvogëluan kapacitetin për të zbuluar dhe reaguar ndaj shpërthimeve të sëmundjeve infektive”, tha Thomas McHale, drejtor i shëndetit publik në Mjekët për të Drejtat e Njeriut. Kongo ka pasur më shumë se një duzinë shpërthimesh të mëparshme të Ebolës.
Grupet e ndihmës që luftojnë këtë shpërthim në terren thonë se nuk kanë pajisjet e nevojshme, të tilla si mburoja fytyre dhe kostume për të mbrojtur punonjësit e shëndetësisë nga infeksioni, komplete testimi, qese për trupat dhe materiale të tjera të nevojshme për të varrosur në mënyrë të sigurt trupat e atyre që kanë vdekur, të cilat mund të jenë shumë ngjitëse.
“Kemi bërë kërkesa te partnerë të ndryshëm, por ende nuk kemi marrë asgjë”, tha Julienne Lusenge, presidente e Solidaritetit të Grave për Paqe dhe Zhvillim Gjithëpërfshirës, një grup ndihmash që drejton një spital të vogël pranë Bunias.
“Kemi vetëm dezinfektues për duar dhe disa maska për infermierët,” tha ajo.
Lloji Bundibugyo i virusit Ebola përgjegjës për shpërthimin nuk ka vaksinë ose trajtim të miratuar.
Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!
